ผึ้งพันธุ์ไล่ที่แมลงผสมเกสรอื่นจากดอกไม้ ยิ่งอากาศร้อนยิ่งแย่งกันดุ

ผึ้งพันธุ์มักถูกมองเป็นฮีโร่ของการผสมเกสร แต่งานวิจัยใหม่จากมหาวิทยาลัยแองเกลีย รัสกิน (ARU) ในเมืองเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ ชี้ว่ามันอาจเป็นจอมเกเรของดอกไม้ด้วย

วิกตอเรีย บัคเคิล นักศึกษาปริญญาเอก และทีม เฝ้าดูแมลงผสมเกสรเป็นเวลาสองปีใน 5 พื้นที่รอบเคมบริดจ์ ทุกพื้นที่อยู่ห่างจากรังผึ้งที่คนเลี้ยงไม่เกิน 300 เมตร โดยดูการมาเยือนดอกแบล็กเบอร์รีป่าและดอกไอวี่ ซึ่งเป็นแหล่งน้ำหวานและเกสร รวมเวลาสังเกตกว่า 93 ชั่วโมง แล้วบันทึกทุกการเผชิญหน้าว่าเป็น “ชนะ” “แพ้” หรือ “แบ่งกัน”

ผึ้งพันธุ์ทำอะไร

ผึ้งพันธุ์ชนะการเผชิญหน้าในสัดส่วนที่มากกว่าแมลงอื่น และมักเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ทั้งไล่ ผลัก และข่มขวัญคู่แข่ง ไม่ใช่แค่มาถึงดอกไม้ก่อน แมลงอื่นหลบผึ้งพันธุ์ 28% ของการเผชิญหน้าบนดอกแบล็กเบอร์รี และ 36% บนดอกไอวี่ และอย่างน้อย 20% ของครั้งที่ผึ้งพันธุ์ชนะ มันผลักหรือไล่คู่แข่งออกไปจริงๆ

บนดอกแบล็กเบอร์รี เมื่อผึ้งพันธุ์มากขึ้นเท่าตัว ผึ้งบัมเบิลบีลดลงราว 14% ส่วนบนดอกไอวี่ ผึ้งพันธุ์ที่มากขึ้นสัมพันธ์กับผึ้งเดี่ยวและแมลงวันดอกไม้ที่น้อยลง แมลงที่สู้ผึ้งพันธุ์ได้บ้างมีชนิดเดียว คือ “ผึ้งไอวี่” ผึ้งเดี่ยวต่างถิ่นที่พบในอังกฤษครั้งแรกเมื่อปี 2544

อากาศร้อนทำให้แย่งกันดุขึ้น

การแย่งกันเกิดบ่อยขึ้นเมื่ออากาศอุ่น ความร้อนอาจทำให้ดอกไม้ผลิตน้ำหวานน้อยลง ขณะที่ผึ้งบัมเบิลบีและแมลงวันดอกไม้ไม่ทนร้อน แต่ผึ้งพันธุ์ยิ่งร้อนยิ่งออกหากินมาก จึงอาจได้เปรียบมากขึ้นเรื่อยๆ จำนวนผู้เลี้ยงผึ้งที่ลงทะเบียนในสหราชอาณาจักรเพิ่มจาก 19,000 รายในปี 2553 เป็น 47,000 รายในปีล่าสุดที่มีข้อมูล

ข้อควรรู้

ผลเป็นความเชื่อมโยงจาก 5 พื้นที่และดอกไม้ 2 ชนิดในภูมิภาคเดียว อาจใช้กับพื้นที่หรือดอกไม้อื่นไม่ได้ทั้งหมด